A few parts of the review:

Robert Rook Group switcht succesvol van akoestiek naar elektronica

Na ruim twintig jaar te hebben samengespeeld met Thomas Winther Andersen en Bart van Helsdingen zijn er in de voorbije coronaperiode twaalf nieuwe stukken uit de handen van Robert Rook gekomen, waarin zijn zoektocht naar nieuwe wegen in de jazz prachtig samenkomen….

New Era is een mooie en geslaagde poging elektronische elementen in akoestische improvisaties onder te brengen. Die laatste zijn verankerd in jazz zoals die al meer dan honderd jaar wordt gespeeld, met al haar verworvenheden door al die jaren heen. Daarmee is duidelijk dat de Robert Rook Group geen revolutie ontketent. Zeker niet, want het samengaan van elektronische en akoestische rimpelingen in jazzmuziek is een meer dan bekend gegeven. Wél doet dit kwartet een weloverwogen poging zich ook op deze weg te begeven. Daarin het zoals hierboven al gesteld, zeker geslaagd. En wordt de luisteraar aangenaam verrast.

The post JazzNu over het album New Era appeared first on THOMAS WINTHER ANDERSEN.

Flotsam betekent zeedrift en inderdaad klinken veel van de vrij korte titels op de nieuwe (derde) cd van het jazzkwartet Winther-Storm naar aangespoeld wrakhout. De twee Noren Thomas Winther Andersen (bas) en Hakon Storm-Mathisen (gitaar) spelen hun eigen composities samen met de Argentijn Natalio Sued (tenorsax) en de Haarlemmer Mark Coehoorn (drums). Het titelnummer begint met een mooi, melodieus duo van Sued en Storm. Sax en gitaar omspelen elkaar kanonachtig en kamermuzikaal, waarna drum en bas een lekker ritme neerzetten. Het hide en seek tussen de solisten komt terug voordat Flotsam eindigt in elektronisch verwrongen klanken. Deze experimentele sfeer wordt nu over een aantal nummers vanuit diverse invalshoeken belicht en levert steeds weer aardige sounds op. Pas in Short Days begint de muziek weer te swingen. Hier komt Sued met zijn zwoele tenor-klank optimaal tot zijn recht, net zoals Storm, die mij met eenvoud meer overtuigt dan als experimenterend enfant terrible. Jammer dat de daaropvolgende solo Driftwood van Andersen niet eens een minuut duurt.

Ook had ik graag iets meer van Coehoorns drumspel willen horen: hij heeft met zijn bescheiden maar super verbindende spel mijn hart gestolen!

Link to the original

The post NTB Recensie Flotsam appeared first on THOMAS WINTHER ANDERSEN.

Sehr abwechslungsreich. 4

Westzeit
Link

The post Westzeit-Jazzanzkurtz-Flotsam appeared first on THOMAS WINTHER ANDERSEN.

Gewisse Rock-Einflüsse sind nach wie vor nicht von der Hand zu weisen, doch der Sound und die Stimmung des neuen Materials von Gitarrist Håkon Storm (auch Zapp4) und Bassist Thomas Winther Andersen (u.a. Lee Konitz) befinden sich in einem unaufhörlichen Flow, was Assoziationen zu Filmscores weckt. Man könnte die längeren Tracks als abstrakte instrumentale Gespräche bezeichnen, in denen Tenorsaxofonist Natalio Sued ungefähr genauso viel zu “sagen” hat wie der Bandleader.

Von Anfang an steht also fest, dass ungeachtet des Namens des Projekts zwar erstens der Gitarrist, aber anstelle des Tieftöners zweitens der Holzbläser die Fäden zieht. ‘Turbulence’ lässt sich als vertonte Essenz der Logik begreifen, nach der WINTHER-STORM 2019 vorgehen. Das zumindest teilweise hörbar ausgeschriebene Stück wird von einem “Intro” eingeleitet, dass sozusagen die Grundstimmung vorgibt, welche sich in etwa mit jener eines alten Schwarzweiß-Krimi vergleichen lässt.

Dem gegenüber steht das fast futuristisch anmutende ‘Probing Steps’, das sich für Unbedarfte ebenso als Teaser eignet wie ‘Short Days’ und ‘Doe’, beides anschauliche Belege dafür, wie ungehemmt die Formation – auch mit elektronischen Versatzstücken im Gepäck – durch mehrere Jahrzehnte Genre-Historie tigern – abseits des Mainstreams und dennoch relativ massentauglich.

FAZIT: Das norwegisch-niederländisch-argentinische Quartett WINTHER-STORM hat abermals einen Weg gefunden, klassischen Combo-Jazz konzeptionell zu innovieren. Seine aktuelle Mixtur aus Stegreif-Musik und strikter Komposition kommt dem Hörer einerseits vertraut vor, andererseits fremd, jedoch nie unpersönlich. Das Ergebnis ist sachte und dennoch verheißungsvoll spannend, Post Bop im wahrsten Sinn des Wortes, der nicht mehr viel mit dem Nordic Jazz zu tun, in dessen Kontext man seine Schöpfer in der Vergangenheit mitunter wahrnehmen konnte.

Andreas Schiffmann (Info)

https://www.musikreviews.de/reviews/2019/Winther-Storm/Flotsam/

The post Musikreviews – Winther-Storm-Flotsam appeared first on THOMAS WINTHER ANDERSEN.

The post Medien-info – Winther Storm Flotsam appeared first on THOMAS WINTHER ANDERSEN.

So habe ich den Eindruck, dass die Band auch erneut wieder stark experimentiert mit Strukturen und dem Sound. Sehr stark in alte Zeiten der Entwicklung des Jazz der späten Sechziger führen mich vor Allem solche Titel wie “Turbulence“, das dann auch noch recht turbulent startet. Ja, noch immer scheint sich die Band, noch in der gleichen Besetzung verblieben, in einer Art frischer Aufbruchsstimmung. Puristische Jazzer als auch der Fusion zugeneigte Musikliebhaber/innen dürften hier ein wenig zwischen den Stühlen sitzen, aber genau das macht die Reibung dieser Musik aus.

Selbst Balladen, wie “Probing Steps“, werden einer Art von Bearbeitung unterzogen, die es einigen Hörern/innen möglicherweise nicht leicht machen könnte. Diese, mit Experimenten spielende, Art der Jazz-Fusion kann anstrengend sein, aber auch persönliche Soundtracks auslösen, weil die Musik viel offenen Raum lässt für individuelle Betrachtungsweisen. Und – entgegen der Herkunft der Bandleader, ist dieses nicht der mitunter bereits als klassisch tönender Skandinavien-Jazz geworden, hier tönt es internationaler, dennoch aber irgendwie mehr europäisch.

Wolfgang Giese

https://www.musikansich.de/review.php?id=20368

The post Musik an sich – Winther=Storm Flotsam appeared first on THOMAS WINTHER ANDERSEN.

4.2.2014. Een van de oudste theaters van Nederland, de prachtige ” Roode Bioscoop” in Amsterdam had een bijzondere avond onlangs. Normaal blijft in dit sfeervolle kleine theater de storm buiten, dit keer trad Wintherstorm op. Deze jazzformatie geleid door Thomas Winther Andersen had de nobele taak het gure weer te doen vergeten. En dat deden ze, want ondanks een kleine opkomst op deze ‘kille” maandagavond lukte het de heren om een aantal stukken van hoge niveau neer te zetten. Niet in het minst door de variatie en de verrassing die in de composities zit.

Zo begon het stuk ” Minor detail” met een prachtige meeslepende saxintro van de Argentijnse Natalio Sued en werd daarna “Elastic” weer perfect opgezweept door mooi gitaarspel van Hakon Storm. Verder speelden ze ook hun “hit” “Trance formations” een stuk dat eerder de 3e plaats op een internationale jazzwedstrijd wegkaapte.

Bijzonder was het stuk ” Tolt” (geïnspireerd door de manier van lopen van IJslandse paarden) waarbij het einde wegstervende klanken had die je deden denken aan paarden. ” Mixed up” was pittig en meeslepend en bij ” Ascending” leek het alsof Sued op de sax een soort van uitroepteken plaatste van waaruit het stuk verder moest . Bij het laatste stuk ” Spinnaker” (titelsong cd) was het bijzonder om te horen hoe in een soort van rocknummer met snerpende gitaar uiteindelijk de transformatie naar een meer jazzachtig stuk gerealiseerd werd door het geleidelijk inbrengen van de saxofoon en het afstand nemen van de gitaar.

Gedurende de hele avond proefde je het hoge niveau van de muzikanten en de lol die zij beleefden om de pittige stukken van bassist Winther en gitarist Hakon Storm vorm te geven. De combinatie en de naadloze overgangen in de stukken van klassieke jazzstukken naar moderne muziek met stevige elektrische gitaar en vice versa maakten dat het hele spannende muziek was om naar te luisteren. Opvallend waren voor mij daarnaast de vrijwel vlekkeloze combinaties tussen bassist Winther en drummer Coehoorn.

The post Roode Bioscoop getroffen door Winther-storm appeared first on THOMAS WINTHER ANDERSEN.

Robert Rooks ‘Momentum’ is bij uitstek een narratief album. De elf composities, op ‘Orbits’ van Wayne Shorter na alle van Robert Rook, en het spel van het trio zijn als vertellingen. Fantasievol, beeldend, verhalend, poëtisch en verrassend. Als een aandachtig beeldhouwer beroert Rook de toetsen en laat zo ontstaan wat verborgen lag. Door vernuftig gebruik van dyna-miek in het spel komt het verhalend karakter treffend tot uit-drukking, typerend ook voor zijn oog voor detail en misschien nog meer voor zijn nieuwsgierigheid. Het is alsof Rook in het minutieuze schuren en schaven voortdurend zoekt naar veel-kleurige schakeringen en misschien wel tot eigen verbazing fraaie ontdekkingen doet.
Pianotoetsen als flonkerende facetten in een edelsteen met verrassende lichtvallen.

Dat geldt ook voor zijn begeleiders, de Noorse contrabassist Thomas Winther Andersen en drummer Bart van Helsdingen, die in hun spel eenzelfde soort belangstelling voor detaillering laten horen. Naast begeleiding en kleuring van het verhaal spelen ze het spel van de dialoog. Zo blijkt de veel beproefde vorm van het jazztrio met piano, bas en drums nog altijd een fascinerend vehikel, dankzij de innemende en prikkelende nieuwsgierigheid van Robert Rook.

Frank Hus

The post Review Momentum, trio met piano, bas en drums is bij Rook een fascinerend vehikel appeared first on THOMAS WINTHER ANDERSEN.

Even dacht ik in het derde nummer GB’s Groove van Robert Rooks nieuwste cd Momentum dat hij Keith Jarrett wilde imiteren. Maar Robert Rook (1966) is daar te eigenzinnig voor. Het is misschien wel het sterkste nummer. Samen met het mild swingende Topology, waarin de pianist met snelle loopjes zijn ritmetandem van het rechte pad lijkt te willen duwen. Maar dat lukt natuurlijk niet. Bassist Thomas Winther Andersen -sinds 2004 aan Rook verbonden- kent de pianist als geen ander. En drummer Bart van Helsdingen mag dan nu wel debuteren bij pianist, hij is natuurlijk wel een van de betere drummers in deze contreien.

Regularity is een andere compositie die het verdient om lang(er) op het repertoire te blijven. Union beantwoordt evenzeer aan de criteria die Rook zichzelf meestal oplegt: mooie melodie en swing.

Maar de pianist kan ook uit een veel improviserender en vrijer vaatje tappen, zoals in Axiom of Choice. Al is het onduidelijk, waarom Rook onontkoombaar die keuze maakte. In zijn andere gestructureerde composities is hij een van de betere muziekschrijvers. Hij moet daar zelf van overtuigd zijn geraakt, want Momentum (dat overigens ‘vaart’ en ‘massa’ betekent) bevat slechts één ‘geleende’’ compositie, Orbits van Wayne Shorter. De andere tien zijn van Robert Rook. Daar zitten dus enkele bovenmodale bij. Robert Rook is behalve pianist ook wiskundige. Jammer dat hij geen marketing heeft gestudeerd. Dan was hij nu een van de bekendste jazzpianisten in Nederland en wijde omgeving geweest. En niet een te weinig gehoorde!

Klaas Koopman, Pianowereld februari 2014

The post Piano Wereld – Mooie melodie en swing appeared first on THOMAS WINTHER ANDERSEN.

De Utrechter Robert Rook (1966) is drie dagen per week software-ontwikkelaar, de rest van zijn tijd een schitterende pianist. Een absolute jazzvirtuoos. Wonderlijk dat hij in eigen land niet voller in de spotlights vlamt. Over de grenzen echter is Rook, wiens naam internationaal goed bekt, bekender.
Ook op zijn nieuwste cd ’Momentum’, met tien eigen composities, is Rook’s spel een voortdurend logische overgang tussen razendsnelle perfectie, licht-bijterige freestyle en soms verstilde lyriek. Hoor ik daar niet een Erik Satie-akkoord in Axiom of Choice? Associaties met jazzgrootheden als Keith Jarrett, Ahmad Jamal en Herbie Hancock liggen op de loer. Op Momentum, met bassist Thomas Winther Anderson en drummer Bart van Helsdingen, gebeurt erg veel dat tot vervoering leidt.

René Steenhorst
4 ster (5)
Jazzrecensie
Published in De Telegraaf, dec 7 2013

The post Verrassende perfectie – Telegraaf 2013 appeared first on THOMAS WINTHER ANDERSEN.