Robert Rooks ‘Momentum’ is bij uitstek een narratief album. De elf composities, op ‘Orbits’ van Wayne Shorter na alle van Robert Rook, en het spel van het trio zijn als vertellingen. Fantasievol, beeldend, verhalend, poëtisch en verrassend. Als een aandachtig beeldhouwer beroert Rook de toetsen en laat zo ontstaan wat verborgen lag. Door vernuftig gebruik van dyna-miek in het spel komt het verhalend karakter treffend tot uit-drukking, typerend ook voor zijn oog voor detail en misschien nog meer voor zijn nieuwsgierigheid. Het is alsof Rook in het minutieuze schuren en schaven voortdurend zoekt naar veel-kleurige schakeringen en misschien wel tot eigen verbazing fraaie ontdekkingen doet.
Pianotoetsen als flonkerende facetten in een edelsteen met verrassende lichtvallen.

Dat geldt ook voor zijn begeleiders, de Noorse contrabassist Thomas Winther Andersen en drummer Bart van Helsdingen, die in hun spel eenzelfde soort belangstelling voor detaillering laten horen. Naast begeleiding en kleuring van het verhaal spelen ze het spel van de dialoog. Zo blijkt de veel beproefde vorm van het jazztrio met piano, bas en drums nog altijd een fascinerend vehikel, dankzij de innemende en prikkelende nieuwsgierigheid van Robert Rook.

Frank Hus

The post Review Momentum, trio met piano, bas en drums is bij Rook een fascinerend vehikel appeared first on THOMAS WINTHER ANDERSEN.

Even dacht ik in het derde nummer GB’s Groove van Robert Rooks nieuwste cd Momentum dat hij Keith Jarrett wilde imiteren. Maar Robert Rook (1966) is daar te eigenzinnig voor. Het is misschien wel het sterkste nummer. Samen met het mild swingende Topology, waarin de pianist met snelle loopjes zijn ritmetandem van het rechte pad lijkt te willen duwen. Maar dat lukt natuurlijk niet. Bassist Thomas Winther Andersen -sinds 2004 aan Rook verbonden- kent de pianist als geen ander. En drummer Bart van Helsdingen mag dan nu wel debuteren bij pianist, hij is natuurlijk wel een van de betere drummers in deze contreien.

Regularity is een andere compositie die het verdient om lang(er) op het repertoire te blijven. Union beantwoordt evenzeer aan de criteria die Rook zichzelf meestal oplegt: mooie melodie en swing.

Maar de pianist kan ook uit een veel improviserender en vrijer vaatje tappen, zoals in Axiom of Choice. Al is het onduidelijk, waarom Rook onontkoombaar die keuze maakte. In zijn andere gestructureerde composities is hij een van de betere muziekschrijvers. Hij moet daar zelf van overtuigd zijn geraakt, want Momentum (dat overigens ‘vaart’ en ‘massa’ betekent) bevat slechts één ‘geleende’’ compositie, Orbits van Wayne Shorter. De andere tien zijn van Robert Rook. Daar zitten dus enkele bovenmodale bij. Robert Rook is behalve pianist ook wiskundige. Jammer dat hij geen marketing heeft gestudeerd. Dan was hij nu een van de bekendste jazzpianisten in Nederland en wijde omgeving geweest. En niet een te weinig gehoorde!

Klaas Koopman, Pianowereld februari 2014

The post Piano Wereld – Mooie melodie en swing appeared first on THOMAS WINTHER ANDERSEN.

De Utrechter Robert Rook (1966) is drie dagen per week software-ontwikkelaar, de rest van zijn tijd een schitterende pianist. Een absolute jazzvirtuoos. Wonderlijk dat hij in eigen land niet voller in de spotlights vlamt. Over de grenzen echter is Rook, wiens naam internationaal goed bekt, bekender.
Ook op zijn nieuwste cd ’Momentum’, met tien eigen composities, is Rook’s spel een voortdurend logische overgang tussen razendsnelle perfectie, licht-bijterige freestyle en soms verstilde lyriek. Hoor ik daar niet een Erik Satie-akkoord in Axiom of Choice? Associaties met jazzgrootheden als Keith Jarrett, Ahmad Jamal en Herbie Hancock liggen op de loer. Op Momentum, met bassist Thomas Winther Anderson en drummer Bart van Helsdingen, gebeurt erg veel dat tot vervoering leidt.

René Steenhorst
4 ster (5)
Jazzrecensie
Published in De Telegraaf, dec 7 2013

The post Verrassende perfectie – Telegraaf 2013 appeared first on THOMAS WINTHER ANDERSEN.